ભારતનું એક એવું ગામ જ્યાં જવાથી જ ગરીબી દૂર થઈ જાય છે

આ છે એક એવું ગામ જ્યાં જવાથી જ દૂર થઈ જાય છે ગરીબી મહાભારત કાળથી જોડાયેલુ છે આનું રહસ્ય


દુનિયામાં ઘણા બધા  રહસ્યો  છુપાયેલા છે આજ દિવસ સુધી કોઈ જાણી શક્યું નથી. પરંતુ  ભારતમાં પણ એવી ઘણી જગ્યાઓ છે જે રહસ્યોથી ભરેલી છે. આવી રહસ્યમય વસ્તુઓ કે જેને  જેની  બહુ ઓછા લોકો જાણતા હશે. પણ આમાંના એક એવું રહસ્ય  અમે આજે તમારી સમક્ષ લાવા જઇરહયા છે જેનાથી તમે અજાણ જ હશો . આજે અમે વાત કરવાના છીએ ‘ભારતનું છેલ્લું ગામ’ અથવા ઉત્તરાખંડમાં સ્થાયી થયેલ ‘ઉત્તરાખંડનું છેલ્લું ગામ’ કહેવામાં આવે છે.જે આજ દિવસ સુધી કોઈ જાણી શક્યું નથી

આ ગામ ચીનની સરહદ સાથે જોડાયેલું છે. જે મહાભારત કાળ અને ભગવાન ગણેશ સાથે જોડાયેલું છે. આજે પણ આ ગામની ઘણી રહસ્યમય અને રસપ્રદ વાતો કોઈ જાણી શક્યું નથી જે તમને આશ્ચર્યચકિત કરી દેશે. મન નામનું આ ગામ સૌથી પવિત્ર માનવામાં આવે છે. અને તે આશરે 19 હજાર ફૂટની ઉચાઇ પર આવેલું છે. પણ આ ગામને શ્રાપ અને પાપ મુક્ત માનવામાં આવે છે.


મહાભારત કાળ દરમ્યાન બાંધવામાં આવેલ પુલ હાલ  પણ અહીં જોવા મળે છે, જેને ‘ભીમ બ્રિજ’ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.અહીંના લોકો માને છે કે જ્યારે પાંડવો આ ગામમાંથી સ્વર્ગ તરફ જઈ પ્રયાણ કરી રહ્યા હતા ત્યારે તેઓએ અહીં સરસ્વતી નદીથી આગળ જવાનો રસ્તો શોધી કાઢ્યો હતો, પણ સરસ્વતી નદીએ રસ્તો આપવાનો ઇનકાર કર્યો હતો ત્યાર બાદ મહાબલી ભીમે બે વિશાળ પથ્થરો ઉપાડીને નદી ઉપર ઉભા કર્યા હતા અને તેમને નદીની ઉપર મૂક્યા હતા અને પોતાને માટે માર્ગ બનાવ્યો હતો. આ પુલ પાર કર્યા પછી, પાંડવો સ્વર્ગ તરફ રવાના થયા હતા .


આ ગામ વિશે એવું કહેવામાં આવે છે કે જે લોકો આ ગામમાં આવે છે, તેમના ભાગ્ય અને કિસ્મત  બદલાઈ જાય છે.આ ગામમાં આવતા જ તેમની ગરીબી  દૂર થાય છે અને તે વ્યકિતી ધનિક બને છે . એવું પણ કહેવામાં આવે છે કે આ ગામને ભગવાન શિવનો વિશેષ આશીર્વાદ હોવાનું મનાય છે કે જે અહીં આવશે તેની ગરીબી દૂર થશે. આ એક મોટું કારણ છે કે આ ગામમાં દર વર્ષે મોટી સંખ્યામાં લોકો તેમના પાપ ધોવા અહીં આવે છે.


ત્યારબાદ આ ગામ વિશે એવું પણ  લોક માન્યતા છે કે જ્યારે ભગવાન ગણેશ મહર્ષિ વેદ વ્યાસના કહેવા પર ‘મહાભારત’ લખી રહ્યા હતા ત્યારે જોરદાર અવાજથી સરસ્વતી નદીનો પ્રવાહ વહેતો હતો. જેના કારણે ભગવાન ગણેશજીની કામગીરી અટકી રહી હતી. ત્યારે ગણેશજીએ સરસ્વતી દેવીને તેમના પાણીનો અવાજ ઓછો કરવા જણાવ્યું હતું પણ સરસ્વતી નદીનો અવાજ ઓછો થયો નહિ તેથી ભગવાન ગણેશ ગુસે થઈને તેને શ્રાપ આપ્યો કે આ પછી, તમે આગળ કોઈ જોશો નહીં. ત્યારથી, આ ગામ શાપ મુક્ત થઇ ગયું માનવામાં આવે છે.


આવુ જ એક બીજું ગામ ભારત માં આવેલ છે  ભારતની અંદર ઘણા એવા ગામો આવેલા છે જનો ઇતિહાસ આજે પણ ખુબ જ પ્રચલિત છે, પુરાણોમાં પણ એ ગામોનો ઉલ્લેખ થતો જોવા મળતો હોય છે. આજે અમે તમને એક એવા જ ગામ વિશે જણાવીશું, એ ગામ વિશેની એક એવી માન્યતા પણ છે કે એ ગામમાં જવાથી તમારી ગરીબી પણ દૂર થાય છે અને તેના પુરાવા પણ મળે છે.


અમે જે ગામની વાત કરીએ છીએ તેને ભારતના છેલ્લા ગામ તરીકે ઓળખાય છે. આ ગામ છે ભારતનું છેલ્લું ગામ માણા. આ ગામ ઉત્તરાખંડમાં આવેલું છે. ભારતનું અને ઉત્તરાખંડનું આ છેલ્લું ગામ છે જે ચીનની સરહદે આવેલું છે. આ ગામ બદ્રીનાથથી 4 કિલોમીટર દૂર છે.આ ગામ વિશે એવું પણ જાણવા મળી રહ્યું છે કે આ ગામનો સંબંધ મહાભારત અને ગણેશજી સાથેનો છે. એક લોકવાયકા એવી પણ છે કે પાંડવો આ ગામમાંથી જ સ્વર્ગમાં ગયા હતા. આ વાતને લઈને ઘણી જ રહસ્યમય અને રસપ્રદ વાતો પણ છે.


આ ગામ સમુદ્ર તટથી 3118 મીટરની ઊંચાઈએ આવેલું છે. માન્યતા અનુસાર આ ગામનું નામ માણા મણિભદ્ર દેવના નામ ઉપરથી પાડવામાં આવ્યું હતું. પ્રૌરાણિક માન્યતાઓ અનુસાર આ ગામને ભારતનું છેલ્લું અને પૃથ્વી પરના ચાર ધામો પૈકી સૌથી પવિત્ર માનવામાં આવે છે. એવું પણ કહેવાય છે કે આ ગામ શાપમુક્ત અને પાપમુક્ત છે.આ ગામ વિશેની એક માન્યતા એવું પણ છે કે આ ગામને ભગવાન શિવજીના આશીર્વાદ મળ્યા છે. જેના કારણે આ ગામની અંદર કોઈપણ વ્યક્તિ આવે તે ગરીબ રહેતું નથી. આ ગામની અંદર આવવાથી માણસની ગરીબી દૂર થઇ જાય છે.


આ ગામની અંદર દૂર દૂરથી પ્રવાસીઓ આજે પણ આવે છે. ગામમાં એક મહાભારત સમયનો પુલ પણ છે. જેને ભીમ પુલ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.એવું કહેવાય છે કે પાંડવો જયારે સ્વર્ગમાં જતા હતા ત્યારે ગામમાંથી પસાર થતી સરસ્વતી નદી પાસે પાંડવોએ માર્ગ માગ્યો પરંતુ સરસ્વતીએ માર્ગ ના આપતા મહાબલી ભીમે બે શિલાઓને ઊંચકી અને નદી ઉપર ગોઠવી પુલ બનાવ્યો હતો. જેને પાર કરીને પાંડવો સ્વર્ગમાં ગયા હતા.


ભગવાન ગણેશજી વિશે પણ એક એવી માન્યતા છે કે મહર્ષિ વેદ વ્યાસના કહેવા ઉપર ભગવાન ગણેશ જયારે મહાભારત લખી રહ્યા હતા ત્યારે સરસ્વતી નદીના વહેણનો તીવ્ર અવાજ તેમને હેરાન કરી રહ્યો હતો. તેમને સરસ્વતીને પોતાનો અવાજ ઓછો કરવા માટે જણાવ્યુ પરંતુ સરસ્વતી માન્યા નહીં અને ગણેશજીએ તેમને શ્રાપ આપી દીધો હતો કે તે અહિયાંથી આગળ નહિ વધી શકે.આ ગામની અંદર એક વ્યાસ ગુફા પણ આવેલી છે, જ્યાં બેસીને મહર્ષિ વેદ વ્યાસે પુરાણોની રચના કરી હતી. ગુફાનો આકાર પણ એક પુસ્તક સમાન છે. જેથી તેને “વ્યાસપોથી પણ કહેવામાં આવે છે.”


આવોજ એક બીજો ગામ ઘરોને રંગવા માટે કોઈ ફક્ત કાળા રંગનો ઉપયોગ કરતું નથી.આટલું જ નહીં, કોઈપણ સૂચિમાં ઓઇલ પેઇન્ટ,ઇમલ્શન પેઇન્ટ અથવા ચૂનોનો રંગ કાળો નથી. કારણ કે આ રંગની માંગ એકદમ શૂન્ય છે.પરંતુ છત્તીસગના જશપુર જિલ્લામાં આદિવાસી પ્રભુત્વ ધરાવતા ગામો અને કાળા રંગના મકાનો શહેરમાં સરળતાથી જોવા મળે છે.


આદિજાતિ સમાજના લોકો હજી પણ તેમના મકાનોની ફ્લોર અને દિવાલોને કાળા રંગથી રંગ કરે છે.આની પાછળ ઘણી માન્યતાઓ છે.દિવાળી પહેલા,બધા લોકો તેમના ઘરને રંગ કરે છે.આ વર્ષે પણ જશપુર જિલ્લાના આદિવાસી સમાજના લોકો પરંપરા મુજબ કાળા રંગની પસંદગી કરીને તેમના ઘરોને રંગી રહ્યા છે.ગ્રામજનો મકાનોની દિવાલોને કાળી માટીથી રંગ કરે છે.


આ માટે કેટલાક ગ્રામજનો પ્લમેમેટ સળગાવીને કાળો રંગ બનાવે છે, જ્યારે કેટલાક ટાયરો સળગાવીને કાળો રંગ બનાવે છે.તમને જણાવી દઈએ કે અગાઉ કાળી માટી સરળતાથી ઉપલબ્ધ હતી,પરંતુ કાળી માટી ઉપલબ્ધ ન હોય તેવા કિસ્સામાં કરવામાં આવી રહી છે.સમાજમાં એકરૂપતા લાવવા માટે સમાન રંગ-આઘરીયા આદિજાતિ સમાજના લોકોએ એકરૂપતા બતાવવા ઘરોને કાળા રંગથી રંગવાનું શરૂ કર્યું.આ રંગનો ઉપયોગ તે સમયથી કરવામાં આવે છે જ્યારે આદિવાસીઓ ઝગઝગાટથી દૂર હતા.તે સમયે ઘરોને રંગવા માટે કાળી માટી અથવા ટંકશાળની જમીન હતી, અને તે રંગાઇ હતી.


આજે પણ ગામમાં કાળો રંગ જોઈને ખબર પડે છે કે આ આદિવાસી મકાન છે.સમાનતા કાળી સાથે રહે છે.ઘેરા રંગના ઘરોમાં,દિવસ દરમિયાન તે એટલું અંધકારમય હોય છે કે ઘરના સભ્યને ખબર છે કે તે કયા ઓરડામાં છે.તમને જણાવી દઈએ કે આદિવાસી લોકોના ઘરોમાં વિંડો ઓછી છે.ત્યાં નાના સ્કાઈલાઇટ્સ છે.આવા મકાનોમાં ચોરીનું જોખમ ઓછું છે.આ સાથે,કાળા રંગની એક વિશેષતા એ પણ હતી કે કાળા કાદવની દિવાલ તમામ પ્રકારના હવામાનમાં આરામદાયક છે.આટલું જ નહીં.દિવાલો પર આદિવાસીઓ અનેક કળા પણ બનાવે છે.આ માટે પણ,દિવાલો કાળી રંગવામાં આવે છે.



Comments

Popular posts from this blog

Bharatno No Sanskrutik Varso Pdf Download In Gujarati

Gujarati Ukhana With Answer Pdf Book Download 2020

MapmyIndia Move Maps | Navigation And Tracking Application